Zondag in Kenia

Zondag in Kenia...dan loopt de wekker om half zeven af, omdat we naar de kerk gaan. Er zijn twee missen een voor de horende kinderen en mensen uit het dorp en om negen uur voor de doven.
Wia had geen moeite om wakker te blijven want het leek wel een soort ochtendgymnastiek. Zitten, staan, knielen, zingen, lopen enz. De kerk zit barstensvol, maar dan ook hoofdzakelijk met kinderen van de scholen. Duur 1,5 uur dus dat viel ons nog mee.
Daarna hebben we voor vier klassen voorgelezen en kwamen heel veel kinderen voor ons dansen en zingen. Het mooiste is dan voor hen dat wij, stijve harken, meedoen en dat is een kolfje naar de hand voor Wil.
De kinderen hangen de hele dag rond de klaslokalen. Er is ook niets anders voor ze te doen dan huiswerk maken...huiswerk maken of excerseren bij de vlaggenmast en het vlag hijsen oefenen, of stapels oude boeken uitzoeken... kortom geen tijd om kind te zijn.
Wij brachten vandaag spanning en sensatie in dit eentonige bestaan. Kijk maar naar de lachende smoeltjes, die zie je hier veel te weinig.
Vanavond weer bij de nonnen gegeten en er wordt speciaal voor ons gekookt, omdat ze denken dat wij die harde bonen massa niet kunnen kauwen.
Het komt er op neer dat we iedere dag hetzelfde sausje, zelfde groente (een soort boerenkool) met afgewisseld rijst of penne of spaghetti. Het lijkt heel wat maar het smaakt iedere dag hetzelfde.
Daarna is het afwassen geblazen en dat is op zich ook weer een apart ritueel. Het lijkt wel een lopende band. Van het ene sopje in het volgende bakje water en nog een bakje om te spoelen om dan pas bij de droogafdeling te belanden.
We hebben in ieder geval schik als zuster BJ (Beatrice Jane) in de rij staat. Zie foto, ze staat tussen ons in en is een non met veel gevoel voor humor.

De tweede ronde

Gisteren zijn we van half 10 tot rond zeven uur 's avonds onderweg geweest om nogmaals een lading boeken en andere materialen te halen voor de bieb. We hebben nu al 1200 leesboeken naast de nodige studieboeken.
Naast deze inkopen zijn we de hele dag door Kisumu gehobbeld met een grote schoolbus, waarvan wij in eerste instantie niet begrepen waarom we met zo'n enorme bus op pad moesten!
Wat blijkt we hebben tegelijkertijd inkopen gedaan voor de school en terloops nam de chauffeur ook nog een flink stuk dakbedekking voor zijn eigen huis mee.
De bus werd volgeladen met boeken, balen suiker, rijst, bonen en meel, kratten met frisdrank, jerrycans vol met lampenolie, kortom you name it, w've got it!
Daarnaast hebben wij uit eigen zak wat spullen voor het weeshuis gekocht waar duidelijk gebrek aan was.
Twee matrassen, babyvoeding, dekens, melk, dozen met blue band en koekjes en niet te vergeten 10 felgekleurde po-stoeltjes.
De kinderen moeten hier n.l. zo gauw mogelijk zindelijk zijn, bij gebrek aan luiers.
Je kunt niet veel doen, maar dit geeft ons in ieder geval het gevoel dat we iets gedaan hebben en de zuster wist niet hoe ze ons moest bedanken, het vreugdedansje lukte net niet maar verder was ze vreselijk blij.
Zo door een Keniaanse stad crossen en allerlei rare marktjes en steegjes te zien waar je als gewoon mens nooit zou komen is met geen pen te beschrijven.
Lijkt me ook niet echt verstandig, maar met een zuster aan je zijde hoef je niet bang te zijn.
Helaas is het ons nog niet gelukt om zelf een habijt te dragen en we denken dat dat ook niet gebeuren zal, ook al zijn we uitgenodigd om toe te treden tot de congregatie. Wia denkt hier sterk over na!!!! Wil past even.

Domweg plakken en veel emotie

Gisteren en vandaag zijn we druk bezig geweest met het sorteren en stickeren van de boeken. Uit diverse gaten en hoeken kwamen boeken tevoorschijn van soms voor 1950. Nog van voor onze tijd!!!! Voor zover mogelijk moesten die toch wel gerestaureerd worden, want als je niet veel hebt, ben je blij met zelfs heel oude boeken. Ook hebben we weer voor 4 klassen voorgelezen en dat blijft altijd een prachtige ervaring. Wia kijkt vanachter uit de klas naar de versleten jurken, sokken, truien, schoenen en wat vakjes gevuld met oude stoffige boekjes en schriftjes.
Ghana was een stap van 70 jaar terug in de tijd...Kenia zo'n 50 jaar terug. Wil herkent vooral het nonnensysteem en de religieuze plaatjes op flanelborden. Gelukkig worden de kinderen hier in ieder geval niet geslagen, maar maken vreselijk lange dagen van 6.30 uur tot soms 21.00 uur. Ze hebben af en toe wel even pauze en verder is het stampen geblazen.
Er zijn hier 5 scholen van kleuterschool tot ambachtsschool. Totaal 1000 kinderen waarvan 500 kinderen doof zijn. Onze gebarentaal breidt zich iedere dag uit!
Rond 17.00 uur zijn we nog even naar het weeshuis gegaan waar rond de 50 baby's en peuters zitten. Moeilijk, maar ze hebben in ieder geval een dak boven hun hoofd en eten. Vandaag hebben we allebei met een baby'tje in de armen gestaan. Wil met een te vroeg geboren baby en Wia haalde een kindje van 3 maanden uit de wieg want ze huilde hartverscheurend. Ze had haar in no time stil en kreeg een dikke glimlach.
Het is en blijft voor ons onwerkelijk.

Heeft U even!!!

Gisteren zijn we om 9.00 uur vertrokken naar Kisumu achter in een soort pausmobiel (wel toepasselijk bij de nonnen). Na 1,5 uur komen we bij de bookshop en dat was even schrikken. Heel veel studieboeken, geen prentenboek te bekennen en weinig echte leesboeken.
De zuster in charge en een leerkracht wierpen zich als leeuwen op de collectie en namen van alle boeken in de winkel minimaal 2 exemplaren mee. De hele stoffige vloer van de winkel werd hiervoor gebruikt. Wij zaten erbij en keken ernaar worden wij echt blij van...) en kwamen slechts in beweging om wat boodschappen te doen (vergezeld en bewaakt door onze chauffeur) en om te proberen zoveel mogelijk cashgeld bijeen te brengen. Dat is al moeilijk genoeg! Dit hele circus heeft tot 5 uur geduurd, want het opmaken van de nota gebeurd met de hand en trek daar gerust een uur of 3 vooruit.
Met formule 1 snelheid over stoffige en drukke wegen kwamen we rond 7 uur weer thuis.
Zelf gekookt, soep met brood, yoghurt!!! en banaan...heerlijk.
Maar toen kwam Zuster Flavia met groenachtige zeg maar linzensoep met pannenkoeken. We hadden het dus weer verkeerd begrepen. We horen in ieder geval 's avonds bij hen te eten. De zuster bleef gezellig eten en moeder-overste kwam ook nog op de thee. Kortom we beginnen al aardig wegwijs te worden in het toch wel ingewikkelde nonnenbestaan.
Wij komen er steeds meer achter dat de bibliotheek meer studieboeken gaat uitlenen aan diverse leerkrachten, maar daarnaast kunnen de leerlingen hier boeken lezen en ook zelf lenen!
We horen helemaal tot de nonnen familie en zijn ook meer dan welkom.

We zijn er !!!!

Gisteren zijn we na een lange maar prachtige busreis aangekomen in Kisumu. Een vrij grote plaats vlak bij het Victoriameer. Een totaal andere natuur met heel veel groen, prachtige theeplantages en uitgestrekte suikerrietvelden. Bij aankomst geen non te bekennen en dan ondernemen wij toch wel gelijk actie ook omdat een soort tuktuk chauffeur ons als een tijger bespiedt en wacht op zijn prooi. Een beetje unheimisch gevoel. Gelukkig komen de nonnen en worden we wederom uitgenodigd voor het eten. Jullie raden het al....aardappels, kippenpoot en groente! We krijgen geen kans om ook maar een gram af te vallen.
De nonnen genieten van onze vragen en verhalen en Wil mag dan ook direct laten zien hoe een vertelkastje wordt gebruikt.
In no time staan we voor een stuk of 7 nonnen die met ons dansen en zingen. Dat is toch wel een aparte ervaring.
Kunnen jullie je een douche voorstellen vlak boven een wasbak in een piepklein wc'tje??? Heerlijk gedoucht, dat wel. Nu zijn we na een 2 uur durende autorit aangekomen bij ons doel. Een groot complex in toch wel the middle of nowhere aan een zandpad met heel veel scholen voor dove, gehandicapte en gewone kinderen. Daarnaast een weeshuis (dat is moeilijk om te zien en de tranen branden) een klein kliniekje en een huis voor ons met slaapkamer, badkamer, keuken en veranda. Wel op de Afrikaanse wijze maar meer dan we ooit hadden kunnen bedenken.We moeten nu verplicht rust houden van de nonnen ...echt iets voor ons en straks worden we verder rondgeleid. Wij zijn regelneven maar die taak wordt hier door de nonnen van ons overgenomen dus wij worden gemanaged. Dat is toch wel lastig aangezien we graag zelf op avontuur willen. Morgen gaan we in ieder geval boeken kopen en dat kunnen we heel goed!!!
P.s We hebben net de douche geprobeerd maar dat wordt toch weer het betere Ghana werk. Gewoon een bakje met water en flotsen maar!

Na "wildlife", nu de nonnen!

Na een rit van bijna 8 uur (450 km) kwamen we donderdag in Amboseli aan. Een droge vlakte met heel veel olifantenkuddes, nijlpaarden, struisvogels, kortom het hele wildlife gebeuren inclusief de jacht van 2 cheeta's op een gnoekalf, dat gelukkig eindigde met een mislukking. We hadden al de dood van een baviaanjong gezien, dat is genoeg natuur voor een dag. Op de achtergrond de Kilimanjaro en dat hadden we in onze stoutste dromen niet kunnen bedenken. We sliepen in een tent met dak erboven inclusief alle luxe die je maar wilt. We raken zo langzamerhand wel erg verwend.
Vandaag zijn we na een 4 uur durende tocht door onze vriendelijke gids afgezet bij het Rosa Mystica Spiritual Centre in Nairobi. Echt iets voor ons, kunnen we eens goed nadenken over de zin van het leven (ha,ha), echter zonder glaasje witte wijn, maar wel een etentje met 10 jonge nonnen die speciaal voor ons alleen Hollandse kost hadden gekookt. Kippenpootje met gemengde groente en zelfs gekookte aardappelen. Hoe welkom kun je zijn.
Met grote glimlach en glimmende oogjes werd ons direct duidelijk gemaakt dat we drie dagen voor ons vertrek naar Nederland terug moeten komen zodat de dames ons Nairobi en omgeving kunnen laten zien. Wie weet mogen we dan ook in habijten!!!
Helaas was Wil haar fototoestel vergeten om dit onvergetelijke en spirituele evenement vast te kunnen leggen. Wia is voor het eerst van haar leven een etentje met gebed begonnen en zelfs geëindigd. Wil is gelukkig van de club en wist Wia nog net op het goede spoor te zetten anders was ze zo van tafel gelopen!
Morgenvroeg brengen de nonnen ons na een gezamenlijk ontbijt in de refter naar het busstation voor de 8 uur durende rit naar Kisumu.
We hebben al wel een boekenwinkel bekeken hier vlakbij en dat is wel een heel groot verschil met Ghana. Boeken te kust en te keur, dus na contact met Aagje van Biblionef, geven ze ons de kans om alle boeken hier te kunnen kopen. Dat willen we ook heel graag.

Toeristje spelen, is dat iets voor ons?????

We zijn op een prachtig plekje beland, waar we ook weer een beetje bewoonde wereld zien en dus ons blog kunnen beginnen.
Na een goede vlucht en overnachting in Nairobi, gaan we op reis met een busje en privé chauffeur naar de Masai Mara. Een rit van 4 uur door een decor van Out of Africa.
De laatste 90 km over een zeer slecht begaanbare "weg", maar dan.... een prachtige lodge met zwembad.
Na een lunch direct op pad met onze chauffeur voor onze eerste safari. Niet te beschrijven hoe het uitzicht is en de leeuw, poema, luipaard, olifant, zebra, impala, kortom het totale wildlife zo dichtbij te zien.
De volgende dag weer een safari en daarna door naar een dorpje van de Masai. Met enige reserve, het heeft een hoog toeristisch gehalte, maar we geven ons daar toch aan over.
In de verte spotten wij een piepklein schooltje en daar mochten we toch even kijken. In no time stonden we daar weer ons liedje te zingen, maar helaas hadden we geen vertelkastje bij ons.
We raakten aan de praat met de hoofdmeester en die nodigde ons direct uit om volgend jaar een maand bij de Masai te komen wonen.
We gaan daar eerst eens rustig een paar nachtjes over slapen aangezien wij de hutjes bekeken hebben en het menu uit bloed gemengd met melk, geitenvlees en darmen bestaat. Maar ja wie weet!
Het was weer heerlijk om al die kindersmoeltjes te zien, daarvoor doen we het!
Op dit moment zitten we bij Lake Nakuru en voor de vogelaars onder jullie hebben wij daar de volgende vogels gespot: de onvergetelijke Coracius caudata (beter bekend als de vorkstaartscharrelaar) en de Lamprotornis superbus (zoek hem op!).
Morgen op weg naar Amboseli en dan zijn we er echt aan toe om aan ons project te beginnen.
Wij zijn n.l. niet echt geschikt om toeristje te spelen, hoe geweldig het ook is.
We proberen strraks nog wat foto's toe te voegen maar Wil heeft vergeten haar camera op te laden. Even geduld a.u.b.